คหปตีติ ปน เคหสามิโก วุจฺจติ. โส มาตุคามสฺส สยนวตฺถาลงฺการาทิอนุปฺปทาเนน พหูปกาโร. ตํ อติจรนฺโต มาตุคาโม นิรยาทีสุ นิพฺพตฺตติ, ตสฺมา โส ๒- ปุริมนเยเนว อนุทหนฏฺเฐน คหปตคฺคีติ วุตฺโต. ตตฺถ วตฺถุํ:-

กสฺสปพุทฺธกาเล โสตาปนฺนสฺส อุปาสกสฺส ภริยา อติจารํ ๓- จรติ. ๔- โส ตํ ปจฺจกฺขโต ทิสฺวา "กสฺมา เอวํ กโรสี"ติ อาห. สา "สจาหํ เอวรูปํ กโรมิ, อยํ เม สุนโข วิลุมฺปมาโน ๕- ขาทตู"ติ วตฺวา กาลํ กตฺวา กณฺณมุณฺฑกทเห เวมานิกเปตี หุตฺวา นิพฺพตฺตา. ทิวา สมฺปตฺตึ อนุภวติ, รตฺตึ ทุกฺขํ. ตทา พาราณสีราชา มิควํ จรนฺโต อรญฺญํ ปวิสิตฺวา อนุปุพฺเพน กณฺณมุณฺฑกทหํ สมฺปตฺโต ตาย สทฺธึ สมฺปตฺตึ อนุภวิ. ๖- สา ตํ วญฺจิตฺวา ๗- รตฺตึ ทุกฺขํ อนุภวติ. โส ญตฺวา "กตฺถ นุโข คจฺฉตี"ติ ปิฏฺฐิโต ปิฏฺฐิโต คนฺตฺวา อวิทูเร ฐิโต กณฺณมุณฺฑกทหโต นิกฺขมิตฺวา ตํ "ปฏปฏนฺ"ติ ขาทมานํ เอกํ สุนขํ ทิสฺวา อสินา ทฺวิธา ฉินฺทิ. เทฺว อเหสุํ. ปุน ฉินฺเน จตฺตาโร. ปุน ฉินฺเน อฏฺฐ. ปุน ฉินฺเน โสฬส อเหสุํ. สา "กึ กโรสิ สามี"ติ อาห. โส กึ อิทนฺติ อาห. สา "เอวํ อกตฺวา เขฬปิณฺฑํ ภูมิยํ นุฏฺฐหิตฺวา ๘- ปาเทน ฆํสาหี"ติ อาห. โส ตถา อกาสิ. สุนขา อนฺตรธายึสุ. ตํทิวสํ ตสฺสา กมฺมํ ขีณํ. ราชา วิปฺปฏิสารี หุตฺวา คนฺตุํ อารทฺโธ. สา "มยฺหํ สามิ กมมํ ขีณํ มา อคมา"ติ อาห. ราชา อสฺสุตฺวาว คโต.

ทกฺขิเณยฺยคฺคีติ เอตฺถ ปน ทกฺขิณาติ จตฺตาโร ปจฺจยา, ภิกฺขุสํโฆ ทกฺขิเณยฺโย. โส คิหีนํ ตีสุ สรเณสุ ปญฺจสุ สีเลสุ ทสสุ สีเลสุ มาตาปิตุอุปฏฺฐาเน ธมฺมิกสมณพฺราหฺมณอุปฏฺฐาเนติ เอวมาทีสุ กลฺยาณธมฺเมสุ นิโยชเนน

เล่มที่ ๑๑ ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค๒๙๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. สังคีติสูตร”