ตตฺถ สงฺคีติปริยายนฺติ สามคฺคิยา การณํ. อิทํ วุตฺตํ โหติ "สาธุ โข ตฺวํ สาริปุตฺต มม สพฺพญฺญุตญาเณน สํสนฺทิตฺวา ภิกฺขูนํ สามคฺคีรสํ ๑- อภาสี"ติ. สมนุญฺโญ สตฺถา อโหสีติ อนุโมทเนน สมนุญฺโญ อโหสิ. เอตฺตเกน อยํ สุตฺตนฺโต ชินภาสิโต นาม ชาโต. เทสนาปริโยสาเน อิมํ สุตฺตนฺตํ มนสิกโรนฺตา เต ภิกฺขู อรหตฺตํ ปาปุณึสูติ.

อิติ สุมงฺคลวิลาสินิยา ทีฆนิกายฏฺฐกถาย

สงฺคีติสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

เล่มที่ ๑๑ ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค๓๙๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. สังคีติสูตร”