เทฺวธมฺมวณฺณนา

[๓๕๒] (ก) อิเม เทฺว ธมฺมา พหุการาติ อิเม เทฺว สติสมฺปชญฺญธมฺมา สีลปูรณาทีสุ อปฺปมาโท วิย สพฺพตฺถ อุปการกา หิตาวหา.

(ข) สมโถ จ วิปสฺสนา จาติ อิเม เทฺว สงฺคีติสุตฺเต โลกิยโลกุตฺตรา กถิตา. อิมสฺมึ ทสุตฺตรสุตฺเต ปุพฺพภาคา กถิตา.

(ฉ) สตฺตานํ สํกิเลสาย สตฺตานํ วิสุทฺธิยาติ อโยนิโสมนสิกาโร เหตุ เจว ปจฺจโย จ สตฺตานํ สํกิเลสาย, โยนิโสมนสิกาโร วิสุทฺธิยา. ตถา โทวจสฺสตา ปาปมิตฺตตา สํกิเลสาย, โสวจสฺสตา กลฺยาณมิตฺตตา วิสุทฺธิยา.

เล่มที่ ๑๑ ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค๔๐๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๑. ทสุตตรสูตร”