[๑๐๘] ยูโปติ ปาสาโท. รญฺญา มหาปนาเทน การาปิโตติ รญฺญา เหตุภูเตน ตสฺสตฺถาย สกฺเกน เทวราเชน วิสฺสกมฺมเทวปุตฺตํ ๒- เปเสตฺวา การาปิโต.

ปุพฺเพ กิร เทฺว ปิตาปุตฺตา นฬการา ปจฺเจกพุทฺธสฺส นเฬหิ จ อุทุมฺพเรหิ จ ปณฺณสาลํ การาเปตฺวา ตํ ตตฺถ วาสาเปตฺวา จตูหิ ปจฺจเยหิ อุปฏฺฐหึสุ. เต กาลํ กตฺวา เทวโลเก นิพฺพตฺตา. เตสุ ปิตา เทวโลเกเยว อฏฺฐาสิ. ปุตฺโต เทวโลกา จวิตฺวา สุรุจิสฺส รญฺโญ เทวิยา สุเมธาย กุจฺฉิสฺมึ นิพฺพตฺโต มหาปนาโท นาม กุมาโร อโหสิ. โส อปรภาเค ฉตฺตํ อุสฺสาเปตฺวา มหาปนาโท นาม ราชา ชาโต. อถสฺส ปุญฺญานุภาเวน สกฺโก เทวราชา วิสฺสกมฺมเทวปุตฺตํ' รญฺโญ ปาสาทํ กโรหีติ ปหิณิ. โส ตสฺส ปาสาทํ นิมฺมินิ ปญฺจวีสติโยชนุพฺเพธํ สตฺตภูมิกํ ๓- สตฺตรตนมยํ. ยํ สนฺธาย ชาตเก วุตฺตํ:-

"ปนาโท นาม โส ราชา ยสฺส ยูโป สุวณฺณิโย

ติริยํ โสฬสุพฺเพธํ อุพฺภมาหุ ๔- สหสฺสธา.

เล่มที่ ๑๑ ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค๕๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. จักกวัตติสูตร”