ยถยิทํ ภิกฺขเว มารพลนฺติ ยถา อิทํ เทวปุตฺตมารมจฺจุมารกิเลสมารานํ พลํ ทุปฺปสหํ ทุรภิสมฺภวํ, เอวํ อญฺญํ โลเก เอกพลํปิ น สมนุปสฺสามิ. ตํปิ พลํ อิทเมว อรหตฺตผลํ ปสหติ อภิภวติ อชฺโฌตฺถรติ. ตสฺมา เอตฺเถว โยโค กรณีโยติ ทสฺเสติ.

เอวมิทํ ปุญฺญนฺติ เอวํ อิทํ โลกุตฺตรปุญฺญํปิ ยาว อาสวกฺขยา ปวฑฺฒตีติ. วิวฏฺฏคามิกุสลานุสนฺธึ นิฏฺฐเปนฺโต อรหตฺตนิกูเฏน เทสนํ นิฏฺฐเปสิ. สุตฺตปริโยสาเน วีสติภิกฺขุสหสฺสานิ อรหตฺตํ ปาปุณึสุ. จตุราสีติปาณสหสฺสานิ อมตปานํ ปิวึสูติ.

จกฺกวตฺติสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.