[๑๑๘] นิวิฏฺฐาติ อภินิวิฏฺฐา อจลฏฺฐิตา. กสฺส ปน เอวรูปา สทฺธา โหตีติ. โสตาปนฺนสฺส. โส หิ นิวิฏฺฐสทฺโธ อสินา สีเส ฉิชฺชมาเนปิ ๓- พุทฺโธ อพุทฺโธติ วา, ธมฺโม อธมฺโมติ วา, สํโฆ อสํโฆติ วา น วทติ. ปติฏฺฐิตสทฺโธว โหติ สูรมฺพฏฺโฐ วิย.

โส กิร สตฺถุ ธมฺมเทสนํ สุตฺวา โสตาปนฺโน หุตฺวา เคหํ อคมาสิ. อถ มาโร ทฺวตฺตึสวรลกฺขณปฏิมณฺฑิตํ พุทฺธรูปํ มาเปตฺวา ตสฺส ฆรทฺวาเร ฐตฺวา "สตฺถา อาคโต"ติ สาสนํ ปหิณิ. สูโร จินฺเตสิ "อหํ อิทาเนว สตฺถุ สนฺติเก ธมฺมํ สุตฺวา อาคโต, กึ นุ โข ภวิสฺสตี"ติ อุปสงฺกมิตฺวา สตฺถุ สญฺญาย วนฺทิตฺวา อฏฺฐาสิ. มาโร อาห "อมฺพฏฺฐ ยํ เต มยา `รูปํ อนิจฺจํ ฯเปฯ วิญฺญานํ อนิจฺจนฺ'ติ กถิตํ, ตํ ทุกฺกถิตํ. อนุปธาเรตฺวาว หิ มยา เอตํ วุตฺตํ. ตสฺมา ตฺวํ' รูปํ นิจฺจํ ฯเปฯ วิญฺญาณํ นิจฺจนฺ'ติ คณฺหาหี"ติ. สูโร ๔- จินฺเตสิ "อฏฺฐานเมตํ ยํ พุทฺธา อนุปธาเรตฺวา อปจฺจกฺขํ กตฺวา กิญฺจิ กเถยฺยุํ, อทฺธายํ มยฺหํ วิจฺฉินฺทชนนตฺถํ มาโร อาคโต"ติ. ตโต นํ "ตฺวํ มาโรสี"ติ อาห. โส มุสาวาทํ กาตุํ นาสกฺขิ. "อาม มาโรสฺมี"ติ ปฏิชานาติ. "กสฺมา อาคโตสี"ติ. ตว สทฺธาจาลนตฺถนฺติ อาห. "กญฺห ปาปิม ตฺวํ ตาว เอโก ติฏฺฐ, ตาทิสานํ มารานํ สตํปิ สหสฺสํปิ สตสหสฺสํปิ มม สทฺธํ

@๓ ฉ.ม., อิ. เฉชฺชมาเนปิ ๔ ฉ.ม. โส จาเลตุํ อสมตฺถํ, มคฺเคน อาคตสทฺธา นาม ถิรา สิลาปฐวิยํ ปติฏฺฐิตสิเนรุ วิย อจลา โหติ, กึ ตฺวํ เอตฺถา"ติ อจฺฉรํ ปหริ. โส ฐาตุํ อสกฺโกนฺโต ตตฺเถว อนฺตรธายิ. เอวรูปํ สทฺธํ สนฺธาเยตํ วุตฺตํ "นิวิฏฺฐา"ติ.

เล่มที่ ๑๑ ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค๗๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. อัคคัญญสูตร”