@๔ ฉ.ม. โหตีติ สทฺโท น ทิสฺสติ ๕ ฉ.ม. ปุพฺพวิเทเห มาสฑฺฒมาสา ปญฺญายึสุ. อถ จตฺตาโร มาสา อุตุ, ตโย อุตู สํวจฉโรติ เอวํ อุตุสํวจฺฉรา ปญฺญายึสุ.

[๑๒๒] วณฺณเววณฺณตา จาติ วณฺณสฺส วิวณฺณภาโว. เตสํ วณฺณาติมานปจฺจยาติ เตสํ วณฺณํ อารพฺภ อุปฺปนฺนอติมานปจฺจยา. มานาติมานชาติกานนฺติ ปุนปฺปุนํ อุปฺปชฺชมานมานาติมานสภาวานํ. รสปฐวิยาติ ๑- สมฺปนฺนรสตฺตา รสาติ ลทฺธนามาย ปฐวิยา. อนุตฺถุนึสูติ อนุภาสึสุ. อโห รสนฺติ อโห อมฺหากํ มธุรรสํ อนฺตรหิตํ. อคฺคญฺญํ อกฺขรนฺติ โลกุปฺปตฺติวํสกถํ. อนุสรนฺตีติ อนุคจฺฉนฺติ.

ภูมิปปฺปฏกปาตุภาวาทิวณฺณนา

[๑๒๓] เอวเมว ปาตุรโหสีติ เอทิโส หุตฺวา อุฏฺฐหิ, อนฺโตวาปิยํ อุทเก ฉินฺเน สุกฺขกลลปฏลํ วิย จ อุฏฺฐหิ.

เล่มที่ ๑๑ ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค๗๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. อัคคัญญสูตร”