@๓ ที. ปาฏิ. ๑๑/๗๖ อุปนิชฺฌายนฺตานํ, ฉ.ม. อุปนิชฺฌายตํ ๔ ฉ.ม. ตทคฺเค โขติ

มหาสมฺมตราชวณฺณนา

[๑๓๐] ขียิตพฺพํ ขีเยยฺยาติ ปกาเสตพฺพํ ปกาเสยฺย, ขิปิตพฺพํ ขิเปยฺย, หาเรตพฺพํ หาเรยฺยาติ วุตฺตํ โหติ. โยเนสํ สตฺโตติ โย เอเตสํ สตฺโต. โก ปน โสติ. อมฺหากํ โพธิสตฺโต. สาลีนํ ภาคํ อนุปฺปทสฺสามาติ มยํ เอเกกสฺส เขตฺตโต อมฺพณมฺพณํ อาหริตฺวา ตุยฺหํ สาลิภาคํ ทสฺสาม, ตยา กิญฺจิ กมฺมํ น กาตพฺพํ, ตฺวํ อมฺหากํ เชฏฺฐกฏฺฐาเน ติฏฺฐาติ.

เล่มที่ ๑๑ ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค๘๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. อัคคัญญสูตร”