[๑๓๕] อหุ โขติ โหติ โข. สกํ ธมฺมํ ครหมาโนติ น เสตจฺฉตฺตํ อุสฺสาปนมตฺเตน สุชฺฌิตุํ สกฺกาติ เอวํ อตฺตโน ขตฺติยธมฺมํ นินฺทมาโน. เอส นโย สพฺพตฺถ. "อิเมหิ โข วาเสฏฺฐ จตูหิ มณฺฑเลหี"ติ อิมินา อิทํ ทสฺเสติ "สมณมณฺฑลํ นาม วิสุํ นตถิ, ยสฺมา ๔- ปน น สกฺกา ชาติยา สุชฺฌิตุํ อตฺตโน อตฺตโน สมฺมาปฏิปตฺติยาว สุทฺธิ โหติ, ตสฺมา อิเมหิ จตูหิ มณฺฑเลหิ สมณมณฺฑลสฺส อภินิพฺพตฺติ โหติ. อิมานิ มณฺฑลานิ สมณมณฺฑลํ อนุวตฺตนฺติ, อนุวตฺตนฺตานิ จ ธมฺเมเนว อนุวตฺตนนฺติ, โน อธมฺเมน. สมณมณฺฑลํ หิ อาคมฺม สมฺมาปฏิปตฺตึ ปูเรตฺวา สุทฺธึ ปาปุณนฺตี"ติ.

ทุจฺจริตาทิกถาวณฺณนา

[๑๓๖] อิทานิ ยถาชาติยา น สกฺกา สุชฺฌิตุํ, สมฺมาปฏิปตฺติยาว สุชฺฌนฺติ, ตมตฺถํ ปากฏํ กโรนฺโต ขตฺติโยปิ โข วาเสฏฺฐาติ เทสนํ อารภิ. ตตฺถ มิจฺฉาทิฏฺฐิกมฺมสมาทานเหตูติ มิจฺฉาทิฏฺฐิวเสน สมาทินฺนกมฺมเหตุ, มิจฺฉาทิฏฺฐิกมฺมสฺส วา สมาทานเหตุ.

[๑๓๗] ทฺวยการีติ กาเลน กุสลํ กโรติ, กาเลน อกุสลนฺติ เอวํ อุภยการี. สุขทุกฺขปฏิสํเวที โหตีติ เอกกฺขเณ อุภยวิปากทานฏฺฐานํ นาม นตฺถิ.