[๑๔๐] อิทานิ ตเมวตฺถํ โลกสมฺมตสฺส พฺรหฺมุโนปิ วจนทสฺสนานุสาเรน ทฬฺหํ กตฺวา ทสฺเสนฺโต อิเมสํ หิ วาเสฏฺฐ จตุนฺนํ วณฺณานนฺติ อาทิมาห. "พฺรหฺมุนา เจสา"ติ ๔- อาทิ อมฺพฏฺฐสุตฺเต วิตฺถาริตํ. อิติ ภควา เอตฺตเกน อิมินา กถามคฺเคน เสฏฺฐจฺเฉทกวาทเมว ทสฺเสตฺวา สุตฺตนฺตํ วินิวตฺเตตฺวา อรหตฺตนิกูเฏน เทสนํ นิฏฺฐเปสิ. อตฺตมนา วาเสฏฺฐภารทฺวาชาติ วาเสฏฺฐภารทฺวาชสามเณราปิ หิ อตฺตมนา ๕- ตุฏฺฐมนา "สาธุ สาธู"ติ ภควโต ภาสิตํ อภินนฺทึสุ. อิทเมว สุตฺตนฺตํ อาวชฺชนฺตา อนุมชฺชนฺตา สห ปฏิสมฺภิทาหิ อรหตฺตํ ปาปุณึสูติ.

อคฺคญฺญสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา

@๓ ฉ.ม., อิ. ทสฺเสสิ ๔ ฉ.ม., อิ. พฺรหฺมุนาเปสา ๕ ฉ.ม., อิ. สกมนา

เล่มที่ ๑๑ ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค๘๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. อัคคัญญสูตร”