เถโร ปน ปุจฺฉิเต ปุจฺฉิเต "โน เหตํ ภนฺเต"ติ ปฏิกฺขิปติ. เถรสฺส จ วิทิตํปิ อตฺถิ อวิทิตํปิ อตฺถิ, กึ โส อตฺตโน วิทิตฏฺฐาเน ปฏิกฺเขปํ กโรติ, อวิทิตฏฺฐาเนติ. วิทิตฏฺฐาเน น กโรติ, อวิทิตฏฺฐาเนเยว กโรติ. ๒- เถโร กิร อนุโยเค อารทฺเธเยว อญฺญาสิ. น อยํ อนุโยโค สาวกปารมีญาเณ, สพฺพุตญาเณ อยํ อนุโยโคติ อตฺตโน สาวกปารมีญาเณ ปฏิกฺเขปํ อกตฺวา อวิทิตฏฺฐาเน สพฺพญฺญุตญาเณ ปฏิกฺเขปํ กโรติ. เตน อิทํปิ ทิเปติ "ภควา มยฺหํ อตีตานาคตปจฺจุปฺปนฺนานํ พุทฺธานํ สีลสมาธิปญฺญาวิมุตฺติการณชานนสมตฺถํ สพฺพญฺญุตญาณํ นตฺถี"ติ.

เอตฺถาติ เอเตสุ อตีตาทิเภเทสุ พุทฺเธสุ. อถ กิญฺจรหีติ อถ กสฺมา เอวํ ญาเณ อสติ ตยา เอวํ กถิตนฺติ วทติ.

[๑๔๓] ธมฺมนฺวโยติ ธมฺมสฺส ปจฺจกฺขโต ญาณสฺส อนุโยคํ อนุคนฺตฺวา อุปฺปนฺนํ อนุมาญาณํ นยคฺคาโห วิทิโต. สาวกปารมีญาเณ ฐตฺวาว อิมินาว อากาเรน ชานามิ ภควาติ วทติ. เถรสฺส หิ นยคฺคาโห อปฺปมาโณ อปริยนฺโต. ยถา สพฺพญฺญุตญาณสฺส ปมาณํ วา ปริยนฺโต วา นตฺถิ, เอวํ

เล่มที่ ๑๑ ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค๙๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. สัมปสาทนียสูตร”