Supatiṭṭhitapādatālakkhaṇavaṇṇanā (1)

[201] Purimaṃ jātintiādīsu pubbe nivuṭṭhakkhandhā jātavasena "jātī"ti vuttā. Tathā bhavanavasena "bhavo"ti, nivuṭṭhavasena ālayaṭṭhena vā "niketo"ti. Tiṇṇaṃpi padānaṃ pubbe nivuṭṭhakkhandhasantāne "ṭhito"ti attho.

Idāni yasmā taṃ khandhasantānaṃ devalokādīsu pavattati. Lakkhaṇanibbattanasamatthaṃ pana kusalakammaṃ tattha na sukaraṃ, manussabhūtasseva taṃ sukaraṃ. Tasmā yathābhūtena yaṃ kammaṃ kataṃ, taṃ dassento pubbe manussabhūto samānotiādimāha. Akāraṇaṃ vā etaṃ. Hatthiassagomahisavānarādibhūtopi hi mahāpuriso pāramiyo pūretiyeva. Yasmā pana evarūpe attabhāve ṭhitena katakammaṃ na sakkā sukhena dīpetuṃ. Tasmā "pubbe manussabhūto samāno"ti āha.

เล่มที่ ๑๑ ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค๑๖๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. ลักขณสูตร”