Idha kammaṃ nāma kappasatasahassādhikāni cattāri asaṅkheyyāni dinnaṃ idaṃ paṇītabhojanadānaṃ. Kammasarikkhakaṃ nāma lūkhabhojane kucchigate lohitaṃ sussati, maṃsaṃ milāyati. Tasmā lūkhadāyakā sattā iminā kāraṇena tesaṃ lūkhabhojanassa dinnabhāvaṃ jano jānātūti appamaṃsā appalohitā manussapetā viya dullabhannapānā bhavanti. Paṇītabhojane pana kucchigate maṃsalohitaṃ vaḍḍhati, paripuṇṇakāyā pāsādikā abhirūpā dassanīyā honti. Tasmā tathāgatassa dīgharattaṃ paṇītabhojanadāyakattaṃ sadevako loko iminā kāraṇena jānātūti sattussadamahāpurisalakkhaṇaṃ nibbattati. Lakkhaṇaṃ nāma sattussadalakkhaṇameva. Paṇītalābhitā ānisaṃso.

@3 cha.Ma., i. sāyanīyāni 4 cha.Ma., i. lehanīyāni 5 cha.Ma., pānāni, i. pānāni

[209] Khajjabhojjamatha leyyasāyiyanti khajjakañca bhojanaṇca lehanīyañca sāyanīyañca. Uttamaggarasadāyakoti uttamo aggarasadāyako, uttamānaṃ vā aggarasānaṃ dāyako.

เล่มที่ ๑๑ ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค๑๗๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. ลักขณสูตร”