Navakavaṇṇanā

[340] Iti aṭṭhakavasena sāmaggīrasaṃ dassetvā idāni navakavasena dassetuṃ puna desanaṃ ārabhi. Tattha āghātavatthūnīti āghātakāraṇāni. Āghātaṃ bandhatīti kodhaṃ bandhati karoti uppādeti. (1)

Taṃ kutettha labbhāti taṃ anatthacaraṇaṃ mā ahosīti ettha puggale kuto labbhā kena kāraṇena sakkā laddhuṃ. Paro nāma parassa attano cittaruciyā anatthaṃ karotīti evaṃ cintetvā āghātaṃ paṭivinodeti. Athavā sacāhaṃ paṭikopaṃ kareyyaṃ, taṃ kopakaraṇaṃ ettha puggale kuto labbhā, kena vā kāraṇena laddhabbanti attho. Kuto labbhātipi pāṭho, sacāhaṃ ettha kopaṃ kareyyaṃ, tasmiṃ me kopakaraṇe kuto laddhā, lābhā nāma ke siyunti attho. Imasmiñca atthe tanti nipātamattameva hoti. (2)

[341] Sattāvāsāti sattānaṃ āvāsā, vasanaṭṭhānānīti attho. Tattha suddhāvāsāpi sattāvāsova, asabbakālikattā pana na gahitā. Suddhāvāsā hi buddhānaṃ khandhāvārasadisā, asaṅkheyyakappe buddhesu hi anibbattantesu taṃ ṭhānaṃ suññaṃ hotīti asabbakālikattā na gahitā. Sesamettha yaṃ vattabbaṃ, taṃ heṭṭhā vuttameva. (3)

เล่มที่ ๑๑ ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค๓๗๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. สังคีติสูตร”