[135] Ahu khoti hoti kho. Sakaṃ dhammaṃ garahamānoti na setacchattaṃ ussāpanamattena sujjhituṃ sakkāti evaṃ attano khattiyadhammaṃ nindamāno. Esa nayo sabbattha. "imehi kho vāseṭṭha catūhi maṇḍalehī"ti iminā idaṃ dasseti "samaṇamaṇḍalaṃ nāma visuṃ natathi, yasmā pana na sakkā jātiyā sujjhituṃ attano attano sammāpaṭipattiyāva suddhi hoti, tasmā imehi catūhi maṇḍalehi samaṇamaṇḍalassa abhinibbatti hoti. Imāni maṇḍalāni samaṇamaṇḍalaṃ anuvattanti, anuvattantāni ca dhammeneva anuvattananti, no adhammena. Samaṇamaṇḍalaṃ hi āgamma sammāpaṭipattiṃ pūretvā suddhiṃ pāpuṇantī"ti.

Duccaritādikathāvaṇṇanā

[136] Idāni yathājātiyā na sakkā sujjhituṃ, sammāpaṭipattiyāva sujjhanti, tamatthaṃ pākaṭaṃ karonto khattiyopi kho vāseṭṭhāti desanaṃ ārabhi. Tattha micchādiṭṭhikammasamādānahetūti micchādiṭṭhivasena samādinnakammahetu, micchādiṭṭhikammassa vā samādānahetu.

[137] Dvayakārīti kālena kusalaṃ karoti, kālena akusalanti evaṃ ubhayakārī. Sukhadukkhapaṭisaṃvedī hotīti ekakkhaṇe ubhayavipākadānaṭṭhānaṃ nāma natthi.

เล่มที่ ๑๑ ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค๘๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. อัคคัญญสูตร”