[๑๔๖] ยํปิ ภิกฺขเว ตถาคโต ปุริมํ ชาตึ ปุริมํ ภวํ ปุริมํ นิเกตํ ปุพฺเพ มนุสฺสภูโต สมาโน สมณํ วา พฺราหฺมณํ วา อุปสงฺกมิตฺวา ปริปุจฺฉิตา อโหสิ กึ ภนฺเต กุสลํ กึ อกุสลํ กึ สาวชฺชํ กึ อนวชฺชํ กึ เสวิตพฺพํ กึ น เสวิตพฺพํ กึ เม กริยมานํ ทีฆรตฺตํ อหิตาย ทุกฺขาย อสฺส กึ วา ปน เม กริยมานํ ทีฆรตฺตํ หิตาย สุขาย อสฺสาติ ฯ โส ตสฺส กมฺมสฺส กตตฺตา อุปจิตตฺตา อุสฺสนฺนตฺตา ฯเปฯ โส ตโต จุโต อิตฺถตฺตํ อาคโต สมาโน อิมํ มหาปุริสลกฺขณํ ปฏิลภติ สุขุมจฺฉวิ โหติ สุขุมตฺตา ฉวิยา รโชชลฺลํ กาเย น อุปลิปฺปติ ฯ โส เตน ลกฺขเณน สมนฺนาคโต สเจ อคารํ อชฺฌาวสติ ราชา โหติ จกฺกวตฺติ ฯเปฯ ราชา สมาโน กึ ลภติ มหาปญฺโญ

[๔] นาสฺส โหติ โกจิ ปญฺญาย สทิโส วา เสฏฺโฐ ๕ วา กามโภคีนํ ราชา สมาโน อิทํ ลภติ ฯเปฯ พุทฺโธ สมาโน กึ ลภติ มหาปญฺโญ โหติ ปุถุปญฺโญ หาสปญฺโญ ชวนปญฺโญ ติกฺขปญฺโญ นิพฺเพธิกปญฺโญ นาสฺส โหติ โกจิ ปญฺญาย สทิโส วา เสฏฺโฐ ๕ วา สพฺพสตฺตานํ พุทฺโธ สมาโน อิทํ ลภติ ฯ เอตมตฺถํ ภควา อโวจ ฯ #๑ ม. ยุ. จ ฯ ๒ ม. ยุ. ...โลมิกํ ฯ ๓ ม. ...วิกฺกโมติ ฯ ๔ ม. ยุ. โหติ ฯ #๕ ยุ. วิสิฏฺโฐ ฯ ตตฺเถตํ วุจฺจติ

[๑๔๗] ปุเร ปุรตฺถา ปุริมาสุ ชาติสุ อญฺญาตุกาโม ปริปุจฺฉิตา อหุ สุสฺสุสิตา ปพฺพชิตํ อุปาสิตา อตฺถนฺตโร อตฺถกถํ นิสามยิ ฯ ปญฺญาปฏิลาภคเตน ๑ กมฺมุนา มนุสฺสภูโต สุขุมจฺฉวี อหุ พฺยากํสุ อุปฺปาฏนิมิตฺตโกวิทา ๒ สุขุมานิ อตฺถานิ อเวจฺจ ทกฺขติ ๓ ฯ สเจ น ปพฺพชฺชมุเปติ ตาทิโส วตฺเตติ จกฺกํ ปฐวึ ปสาสติ อตฺถานุสิฏฺฐีสุ ปริคฺคเหสุ จ น เตน เสยฺโย สทิโส น ๔ วิชฺชติ ฯ สเจ ว ๕ ปพฺพชฺชมุเปติ ตาทิโส เนกฺขมฺมฉนฺทาภิรโต วิจกฺขโณ ปญฺญาวิสิฏฺฐํ ลภเต อนุตฺตรํ ปปฺโปติ โพธึ วรภูริเมธโสติ ฯ

เล่มที่ ๑๑ ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค๘๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. ลักขณสูตร