บทว่า ภวทิฏฺฐิ อลฺลีนา ความว่า ผู้แอบอิง ความเห็นว่าเที่ยงด้วยอำนาจตัณหาทิฏฐิ.

บทว่า อุปคตา ความว่า เข้าถึงด้วยอำนาจตัณหาทิฏฐิเทียว.

บทว่า อชฺโฌสิตา ความว่า ตามเข้าไปด้วยอำนาจตัณหาทิฏฐินั้นเทียว.

บทว่า วิภวทิฏฺฐิยา เต ปฏิวิรุทฺธา ความว่า สมณะหรือพราหมณ์เหล่านั้นทั้งหมด เป็นผู้ยินร้ายว่า พวกท่านโง่เขลาพร้อมด้วยผู้กล่าวว่าขาดสูญ ไม่รู้ว่า โลกนี้เที่ยง โลกนี้ไม่ขาดสูญ ขวนขวายในการทะเลาะเป็นนิตย์อยู่. แม้ในวาระที่สอง ก็นัยนี้เหมือนกัน.