บทว่า นิสฺสรณํ ได้แก่ นิพพาน ชื่อว่าสลัดออกซึ่งทิฏฐิทั้งหลาย.

บทว่า ยถาภูตํ นปฺปชานนฺติ ความว่า สมณะหรือพราหมณ์เหล่าใดไม่รู้สมุทัยเป็นต้นนั้นทั้งหมด ตามสภาวะ.

บทว่า น ปริมุจฺจนฺติ ทุกฺขสฺมา ความว่า ไม่หลุดพ้นจากวัฏฏทุกข์ทั้งสิ้น. ด้วยบทนี้ ทรงแสดงว่า ชื่อว่า ความสำเร็จของสมณะหรือพราหมณ์เหล่านั้นไม่มี.

บทว่า ปริมุจฺจนฺติ ทุกฺขสฺมา ความว่า ย่อมหลุดพ้นจากวัฏฏทุกข์ทั้งสิ้น. ด้วยบทนี้ ทรงตั้งไว้ซึ่งความสำเร็จมีในศาสนาเท่านั้น ดุจทรงตัดสินคดีของลูกความทั้งสองว่า ความสำเร็จของสมณะหรือพราหมณ์เหล่านั้น มีอยู่ ดังนี้.