ศาสนาทั้งสิ้นอันสงเคราะห์เข้ากับสิกขา ๓ อย่าง เรียกว่าพรหมจรรย์ ในปาสาทิกสูตรว่า พรหมจรรย์นี้นั้นกว้างขวางและแพร่หลายอันพิสดาร ชนรู้มาก เป็นปึกแผ่นจนมนุษย์ทั้งหลายประกาศดีแล้วนั้นเทียว.

อัธยาศัยเรียกว่าพรหมจรรย์ ในบทนี้ว่า

อนึ่ง ความหวังในผลเทียว ย่อมสำเร็จแก่คน

ผู้ไม่รีบร้อน เราเป็นผู้มีพรหมจรรย์ สุกแล้ว

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๑,๓๖๒

อรรถกถา ฉบับแปลไทย เป็นงานของผู้แปลและผู้จัดพิมพ์ฉบับแปล คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. มหาสีหนาทสูตร”