บทว่า โส เอวํ โข เต ความว่า ทรงแสดงว่า โลภะโทสะและโมหะนั้นเอง ยังละไม่ได้ในสันดานของท่าน แต่ท่านเป็นผู้มีความสำคัญว่าละได้แล้ว.

บทว่า โส จ หิ เต ความว่า ธรรมคือโลภะโทสะและโมหะของท่านนั้น.

บทว่า กาเม ได้แก่ กาม ๒ อย่าง.

บทว่า น ปริภุญฺเชยฺยาสิ คือ ทรงแสดงว่า ท่านก็พึงบวชดุจพวกเรา.