ก็ปริญญาตวาระนี้ก็ควรให้พิสดารแม้ในนิพพานวาระ.

ก็บัณฑิตเมื่อจะให้ความพิสดาร พึงประกอบคำว่า ปริญฺญาตนฺตสฺส ด้วยทุกๆ บท แล้วพึงประกอบความอีกว่า ขยา ราคสฺส วีตราคตฺตา ดังนี้ ในบทนอกจากนั้นก็นัยนี้.

ก็เทศนาท่านย่อไว้ว่า คำที่กล่าวแล้วในบทเดียวก็เป็นอันกล่าวแล้วในทุกๆ บทแท้.

ก็ในบทว่า ขยา ราคสฺส วีตราคตฺตา นี้ ความว่า เพราะเหตุที่นักบวชนอกศาสนาเป็นผู้ปราศจากความกำหนัดในกาม (แต่) ไม่ใช่เพราะหมดราคะ. ส่วนพระอรหันต์ ชื่อว่าเป็นผู้ปราศจากความกำหนัดในกาม เพราะความสิ้นราคะ. ฉะนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าจึงตรัสคำว่า ขยา ราคสฺส วีตราคตฺตา ดังนี้ แม้ในโทสะและโมหะก็มีนัยนี้.