บทว่า อนุมสฺส อนุมสฺส ปุจฺฉิตา ได้แก่ กำหนดไว้ถนัดถนี่ ถามกถาวัตถุ ๑๐.

ถามว่า ก็การปุจฉาหรือวิสัชชนาปัญหา เป็นของหนัก.

ตอบว่า การเล่าเรียนแล้วปุจฉาไม่หนัก ส่วนการวิสัชชนาหนัก ทั้งปุจฉาทั้งวิสัชชนา มีเหตุหรือมีการณ์ ก็หนักทั้งนั้น.

บทว่า สมฺโมทึสุ ได้แก่ มีจิตเสมอกันบันเทิง.