บทว่า มุจฺฉิตา ได้แก่ สยบด้วยอำนาจตัณหา. อธิบายว่า หยั่งเข้าไปสู่หทัยด้วยตัณหาแล้วให้ถึงอาการสยบ.

บทว่า มทํ อาปชฺชิสฺสนฺติ ได้แก่ จักถึงความมัวเมาด้วยอำนาจมานะ.

บทว่า ปมาทํ ได้แก่ ภาวะคือความเป็นผู้มีสติหลงลืม.

บทว่า ยถากามกรณียา ภวิสฺสนฺติ ความว่า เราปรารถนาโดยประการใด จักต้องกระทำโดยประการนั้น.