บทว่า ปณีโต ได้แก่ ไม่เร่าร้อน.

คำทั้งสองนี้ ท่านกล่าวหมายเอาโลกุตตรธรรมเท่านั้น.

บทว่า อตกฺกาวจโร ได้แก่ เป็นธรรมที่ไม่พึงสอดส่องหยั่งลงด้วยความตรึก คือพิจารณาด้วยญาณเท่านั้น.

บทว่า นิปุโณ แปลว่า ละเอียด.