บทว่า สมเลหิ จินฺติโต ได้แก่ ที่พวกศาสดาทั้ง ๖ ผู้มีมลทินคิด.

จริงอยู่ ศาสดาเหล่านั้นเกิดขึ้นก่อนพากันแสดงธรรมคือมิจฉาทิฏฐิที่มีมลทิน เหมือนลาดหนามไว้ และเหมือนราดยาพิษไว้ทั่วชมพูทวีป.

บทว่า อปาปุเรตํ ได้แก่ เปิดประตูอมตะนั้น.

บทว่า อมตสฺส ทฺวารํ ได้แก่ อริยมรรคอันเป็นประตูอมตนิพพาน.

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๑,๘๐๒

อรรถกถา ฉบับแปลไทย เป็นงานของผู้แปลและผู้จัดพิมพ์ฉบับแปล คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. ปาสราสิสูตร”