บทว่า เอวรูเปน ความว่า ป่าโคสิงคสาลวันพึงงามด้วยภิกษุพหูสูตเห็นปานนี้ หรือภิกษุแสดงรูปเห็นปานนั้นนั่งแล้ว ชายสังฆาฏิกับชายสังฆาฏิจดกัน หรือเข่ากับเข่าจดกันและกัน พึงทราบเนื้อความในวาระทั้งปวงโดยนัยนี้. ภิกษุชื่อปฏิสัลลานารามา เพราะอรรถว่าความหลีกเร้นเป็นที่มายินดีของภิกษุนั้น.

บทว่า ปฏิสลฺลานรโต คือ ยินดีแล้วในการหลีกเร้น.

บทว่า สหสฺสโลกานํ คือ โลกธาตุพันหนึ่ง.

จริงอยู่ การเสพธุระ เนื่องด้วยการพิจารณาของพระเถระมีประมาณเท่านี้. ส่วนพระเถระเมื่อหวัง ย่อมตรวจดูได้หลายแสนจักรวาล.

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๒,๐๓๖

อรรถกถา ฉบับแปลไทย เป็นงานของผู้แปลและผู้จัดพิมพ์ฉบับแปล คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. มหาโคสิงคสาลสูตร”