บทว่า อุปริปาสาทวรคโต ได้แก่ บุรุษผู้ไปเบื้องบนปราสาทอันงาม ๗ ชั้นหรือ ๙ ชั้น.

บทว่า สหสฺสํ เนมิมณฺฑลานํ โวโลเกยฺย ความว่า พึงเปิดหน้าต่างแลดูมณฑลแห่งกงตั้งพัน ตั้งอยู่ที่ดุม ปลายกงกับปลายกงตั้งจดกัน ในบริเวณปราสาทได้ ดุมก็ดี กำก็ดี ระหว่างกำก็ดี กงก็ดี จึงปรากฏแก่บุรุษนั้น.

บทว่า เอวเมว โข อาวุโส ความว่า ภิกษุผู้มีทิพยจักษุแม้นี้ ย่อมตรวจดูโลกพันหนึ่งด้วยทิพยจักษุล่วงจักษุของมนุษย์ ภูเขาสิเนรุพันหนึ่งในจักรวาลพันหนึ่งย่อมปรากฏ เหมือนดุมล้อปรากฏแก่บุรุษผู้ยืนอยู่บนปราสาทนั้น ทวีปปรากฏเหมือนกำ คนที่ยืนอยู่บนทวีปปรากฏเหมือนระหว่างกำ ภูเขาจักรวาลย่อมปรากฏเหมือนกง.

บทว่า อารญฺญโก คือ ผู้สมาทานอรัญธุดงค์.