คำว่า "บวชจากตระกูลศากยะ" เป็นคำแสดงความเป็นผู้บวชด้วยศรัทธา. มีคำที่กล่าวไว้ว่า ผู้ที่ไม่ถูกความฉิบหายอย่างใดอย่างหนึ่งครอบงำ มาละตระกูลที่ยังไม่สูญสิ้น (อะไรๆ ไปเลย) ชื่อว่าบวชด้วยศรัทธา. คำต่อจากนั้นไปก็มีใจความที่ได้กล่าวไว้แล้วทีเดียว.

คำว่า "ก็นั่นแล" เป็นทุติยาวิภัติลงในอรรถ บอกอิตถัมภูตะ ใจความก็คือ "ของพระโคดมผู้เจริญแล."

คำว่า "อันงาม" ได้แก่ผู้ประกอบด้วยพระคุณอันงดงาม มีอธิบายว่าผู้ประเสริฐสุด. เกียรตินั่นแหละ หรือเสียงชมเชยชื่อว่า "เกียรติศัพท์".

คำว่า "ฟุ้งขึ้น" คือขจรขึ้นทับโลกรวมทั้ง (โลกของพวก) เทวดา.