คำว่า "วจีสังขารย่อมดับไปก่อน" คือ วจีสังขารย่อมดับจากสังขารที่เหลือในฌานที่สองก่อน.

คำว่า "ต่อจากนั้นกายสังขาร" คือ ต่อจากนั้นกายสังขารก็ดับไปในฌานที่สี่.

คำว่า "ต่อจากนั้นจิตตสังขาร" คือ ต่อจากนั้นจิตตสังขารจึงดับไปภายในนิโรธ.

ท่านกล่าวเวลาภายในนิโรธด้วยสองบทว่า "เราจักออก" หรือ "เรากำลังออก" เวลาแห่งผลสมาบัติท่านกล่าวด้วยบทว่า "ออกแล้ว" เวลาเป็นผู้ไร้จิต ท่านกล่าวด้วยสองบทก่อนเหมือนกันนั้น. ด้วยบทหลัง ท่านกล่าวเวลาที่มีจิต.