บัดนี้เมื่อจะถามคำถามที่เป็นปฏิภาค (ส่วนปรับกัน), วิสาขะจึงกล่าวคำเป็นต้นว่า "แม่เจ้า! ก็แห่งสุขเวทนา".

ในการแก้ปัญหานั้น (พึงทราบข้อความดังต่อไปนี้)

เพราะทุกข์เป็นข้าศึกของสุข และสุขเป็นข้าศึกของทุกข์ ฉะนั้น ท่านจึงกล่าววิสภาคปฏิภาคไว้ในเวทนาทั้งสอง ส่วนอุเบกขาเป็นธรรมชาติที่ถูกความมืดครอบงำ ยากที่จะชี้แจง เพราะฉะนั้น ท่านจึงกล่าวทั้งสภาคและปฏิภาคในที่นี้ว่า แม้อวิชชาก็เช่นนั้นแท้.

ก็แหละ บุคคลย่อมกระทำความมืดคืออวิชชาในที่มีประมาณเท่าใด ก็ย่อมบรรเทาความมืดคืออวิชชาในที่มีประมาณเท่านั้น ฉะนั้นจึงกล่าวทั้งวิสภาคและปฏิภาคไว้ในที่นี้.