คำว่า "มีพระนิพพานเป็นเบื้องหน้า" คือ พระนิพพานเป็นที่มาข้างหน้า คือเป็นที่ไปข้างหน้าของเขา. อธิบายว่า เขาไม่ไปที่อื่นจากพระนิพพานนั้น. ชื่อว่ามีพระนิพพานเป็นที่สุด เพราะพระนิพพานเป็นที่สุดของเขา.

ผู้ที่ถึงพร้อมด้วยความเป็นบัณฑิต ชื่อว่า "บัณฑิต" หมายความว่า ผู้ฉลาดในธาตุ ฉลาดในอายตนะ ฉลาดในปฏิจจสมุปบาท ฉลาดในฐานะและอฐานะ

คำว่า "ผู้มีปัญญายิ่งใหญ่" ได้แก่ ผู้ถึงพร้อมด้วยปัญญาที่สามารถกำหนดถือเอาอรรถอันยิ่งใหญ่ ธรรมอันยิ่งใหญ่ นิรุกติอันยิ่งใหญ่ ปฏิภาณอันยิ่งใหญ่.

คำว่า "อย่างที่ธรรมทินนานั้น" คือ แม้เราเองก็จะพึงพยากรณ์อย่างที่ภิกษุณีธรรมทินนาพยากรณ์แล้วเหมือนกันนั่นเอง.