พระศาสดาเมื่อจะทรงชี้บุพกรรมแม้นี้ของพรหมนั้น จึงตรัสพระคาถานี้ว่า :-

เธอได้ปล่อย ๒- คนที่ถูกต้อน ของที่พึงเอา

ซึ่งกำลังถูกนำไปที่ตระกูลเนื้อทรายใด,

นั้นเป็นพรต และศีลวัตรเก่าของเธอ,