บทว่า นิจฺโจ คือ เว้นจากการบังเกิดขึ้นและการเสื่อมไป.

บทว่า ธุโว คือ มั่นคง ได้แก่เป็นสาระ.

บทว่า สสฺสโต คือ มีอยู่ตลอดกาลทั้งปวง.

บทว่า อวิปริณามธมฺโม ความว่า มีการไม่ละความเป็นปกติของตนเป็นธรรมดา คือย่อมไม่ถึงความเป็นประการต่างๆ เหมือนกิ้งก่าฉะนั้น.