บทว่า สงฺกิลิฏฺฐจิตฺโต (เป็นผู้มีจิตเศร้าหมองแล้ว) คือ เป็นผู้มีจิตมัวหมอง ได้แก่มีจิตขุ่นมัวเอามากๆ เพราะเนินคือกิเลสเหล่านั้นเอง ได้แก่เป็นผู้มีจิตถูกกิเลสเพียงดังเนินเหล่านั้นเบียดเบียน มีจิตถูกกิเลสเพียงดังเนินเหล่านั้นเผาลนเอาทีเดียว.

บทว่า กาลํ กริสฺสติ (จักมรณภาพ) คือจักตาย.

บทว่า เสยฺยถาปิ คือ เสยฺยถา นาม เปรียบเหมือนว่า.

บทว่า กํสปาติ (ถาดทองสัมฤทธิ์) คือ ภาชนะที่ทำด้วยทองสัมฤทธิ์.