บทว่า ปุญฺญสมฺมตา ได้แก่ อันชาวโลกยอมรับกันว่าเป็นบุญดังนี้.

บทว่า ปวาเหติ ความว่า ลอยไป คือทำให้สะอาด.

บทว่า คาถาหิ อชฺฌภาสิ ความว่า ได้ตรัสด้วยพระคาถาทั้งหลาย.

จริงอยู่ พระคาถาทั้งหลาย เมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้าจะตรัส ย่อมตรัสแก่บุคคลผู้ชอบคาถา เพื่อทรงแสดงเนื้อความนั้นเท่านั้น หรือเพื่อแสดงเนื้อความที่สำคัญ. แต่ในที่นี้ พระคาถาเหล่านั้นพึงทราบว่า ตรัสไว้เพื่อแสดงเนื้อความทั้งสอง.