๑๐. สติปัฏฐานสูตร

๑๐. สติปฏฺฐานสุตฺตวณฺณนา

[๑๐๕] เอวมฺเม สุตนฺติ สติปฏฺฐานสุตฺตํ. ตตฺถ กุรูสุ วิหรตีติ กุรุนามกา ชานปทิโน ราชกุมารา, เตสํ นิวาโส เอโกปิ ชนปโท รุฬฺหิสทฺเทน กุรูติ วุจฺจติ, ตสฺมึ กุรูชนปเท. ๑- อฏฺฐกถาจริยา ปนาหุ:- มนฺธาตุกาเล ตีสุ ทีเปสุ มนุสฺสา ชมฺพูทีโป นาม พุทฺธปจฺเจกพุทฺธมหาสาวกจกฺกวตฺติปฺปภูตีนํ อุตฺตมปุริสานํ อุปฺปตฺติภูมิ อุตฺตมทีโป อติรมณีโยติ สุตฺวา รญฺญา มนฺธาตุจกฺกวตฺตินา จกฺกรตนํ ปุรกฺขตฺวา จตฺตาโร ทีเป อนุยานนฺเตน ๒- สทฺธึ อาคมึสุ. ตโต ราชา ปริณายกรตนํ ปุจฺฉิ "อตฺถิ นุโข มนุสฺสโลกโต รมณียตรํ ฐานนฺ"ติ. "กสฺมา เทว เอวํ ภณสิ, กึ น ปสฺสสิ จนฺทิมสุริยานํ อานุภาวํ, นูน เอเตสํ ฐานํ อิโต รมณียตรนฺ"ติ?

ราชา จกฺกรตนํ ปุรกฺขตฺวา ตตฺถ อคมาสิ. จตฺตาโร มหาราชาโน "มนฺธาตุมหาราชา อาคโต"ติ สุตฺวา "มหิทฺธิโก มหานุภาโว ราชา น สกฺกา ยุทฺเธน ปฏิพาหิตุนฺ"ติ สกรชฺชํ นิยฺยาเทสุํ. โส ตํ คเหตฺวา ปุน ปุจฺฉิ "อตฺถิ นุโข อิโต รมณียตรํ ฐานนฺ"ติ. อถสฺส ตาวตึสภวนํ กถยึสุ "ตาวตึสภวนํ เทว รมณียตรํ, ตตฺถสฺส สกฺกสฺส เทวรญฺโญ อิเม จตฺตาโร มหาราชาโน ปริจาริกา โทวาริกภูมิยํ ติฏฺฐนฺติ. สกฺโก เทวราชา มหิทฺธิโก มหานุภาโว. ตสฺสิมานิ ปน อุปโภคฏฺฐานานิ, โยชนสหสฺสุพฺเพโธ เวชยนฺตปาสาโท, ปญฺจโยชนสตุพฺเพธา สุธมฺมา เทวสภา, ทิยฑฺฒโยชนสติโก เวชยนฺตรโถ, ตถา เอราวโณ หตฺถี, ทิพฺพรุกฺขสหสฺสปฏิมณฺฑิตํ นนฺทวนํ จิตฺตลตาวนํ ปารุสกวนํ มิสฺสกวนํ, โยชนสตุพฺเพโธ ปาริฉตฺตโก โกวิฬาโร, ตสฺส เหฏฺฐา สฏฺฐิโยชนายามา ปณฺณาสโยชนวิตฺถตา ปญฺจทสโยชนุพฺเพธา ชยกุสุมปุปฺผวณฺณา ๓- ปณฺฑุกมฺพลสิลา, ยสฺสา มุทุตาย สกฺกสฺส นิสีทโต อุปฑฺฒกาโย อนุปวิสตี"ติ.

ตํ สุตฺวา ราชา ตตฺถ คนฺตุกาโม จกฺกรตนํ อพฺภุกฺกิริ. ตํ อากาเสน ๔- อุฏฺฐหิ ๔- สทฺธึ จาตุรงฺคินิยา เสนาย. อถ ทฺวินฺนํ เทวโลกานํ เวมชฺฌโต

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๓๗๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. สติปัฏฐานสูตร”