๒. มหาสีหนาทสุตฺตวณฺณนา

เวสาลินครวณฺณนา

[๑๔๖] เอวมฺเม สุตนฺติ มหาสีหนาทสุตฺตํ. ตตฺถ เวสาลิยนฺติ เอวํนามเก นคเร. ตํ กิร อปราปรํ วิสาลีภูตตาย "เวสาลี"ติ สงฺขํ ๓- คตํ. ตตฺรายํ อนุปุพฺพิกถา ๓-:- พาราณสิรญฺโญ กิร อคฺคมเหสิยา กุจฺฉิมฺหิ คพฺโภ สณฺฐาสิ, สา ญตฺวา รญฺโญ นิเวเทติ. ๔- ราชา คพฺภปริหารํ อทาสิ. สา สมฺมาปริหริยมานา คพฺภปริปากกาเล วิชายนฆรํ ปาวิสิ. ปุญฺญวนฺตีนํ ปจฺจูสสมเย คพฺภวุฏฺฐานํ โหติ, สา จ ตาสํ อญฺญตรา, เตน ปจฺจูสสมเย อลตฺตกปฏลพนฺธุชีวปุปฺผสทิสํ ๕- มํสเปสึ วิชายิ. ตโต "อญฺญา เทวิโย สุวณฺณพิมฺพสทิเส ปุตฺเต วิชายนฺติ, อคฺคมเหสี มํสเปสินฺติ รญฺโญ ปุรโต มม อวณฺโณ อุปฺปชฺเชยฺยา"ติ จินฺเตตฺวา เตน อวณฺณภเยน ตํ มํสเปสึ เอกสฺมึ ภาชเน ปกฺขิปิตฺวา ปฏิกุชฺชิตฺวา