๖. ปาสราสิสุตฺตวณฺณนา

[๒๗๒] เอวมฺเม สุตนฺติ ปาสราสิสุตฺตํ. ตตฺถ สาธุ มยํ อาวุโสติ อายาจนฺตา ภณนฺติ. เอเต กิร ปญฺจสตา ภิกฺขู ชนปทวาสิโน "ทสพลํ ปสฺสิสฺสามา"ติ สาวตฺถึ อนุปฺปตฺตา. สตฺถุทสฺสนํ ปน เอเตหิ ลทฺธํ, ธมฺมึ กถํ น ตาว สุณนฺติ, เต สตฺถุคารเวน "อมฺหากํ ภนฺเต ธมฺมึ กถํ กเถถา"ติ วตฺตุํ น สกฺโกนฺติ, พุทฺธา หิ ครู โหนฺติ, เอกจาริโก สีโห มิคราชา วิย, ปภินฺนกุญฺชโร วิย, ผณกตอาสีวิโส วิย, มหาอคฺคิกฺขนฺโธ วิย จ ทุราสทา. วุตฺตมฺปิ เจตํ:-

"อาสีวิโส ยถา โฆโร มิคราชาว เกสรี

นาโคว กุญฺชโร ทนฺตี เอวํ พุทฺธา ทุราสทา"ติ.