๔. มหายมกวคฺค

๑. จูฬโคสิงฺคสุตฺตวณฺณนา

[๓๒๕] เอวมฺเม สุตนฺติ จูฬโคสิงฺคสุตฺตํ. ตตฺถ นาทิเก ๒- วิหรตีติ นาทิกา นาม เอกํ ตฬากํ นิสฺสาย ทฺวินฺนํ จุลฺลปิ ๓- ติมหาปิติปุตฺตานํ เทฺว คามา, เตสุ เอกสฺมึ คาเม. คิญฺชกาวสเถติ อิฏฺฐกามเย อาวสเถ. เอกสฺมึ กิร สมเย ภควา มหาชนสงฺคหํ กโรนฺโต วชฺชิรฏฺเฐ จาริกํ จรมาโน นาทิกํ อนุปฺปตฺโต. นาทิกวาสิโน มนุสฺสา ภควโต มหาทานํ ทตฺวา ธมฺมีกถํ สุตฺวา ปสนฺนหทยา "สตฺถุ วสนฏฺฐานํ กริสฺสามา"ติ มนฺเตตฺวา อิฏฺฐกาเหว ภิตฺติโสปานถมฺเถ วาฬรูปาทีนิ ทสฺเสนฺตา ปาสาทํ กตฺวา สุธาย ลิมฺปิตฺวา มาลากมฺมลตากมฺมาทีนิ นิฏฺฐาเปตฺวา ภุมฺมตฺถรณมญฺจปีฐาทีนิ ปญฺญาเปตฺวา สตฺถุ นิยฺยาเทสุํ. อปราปรมฺปเนตฺถ มนุสฺสา ภิกฺขุสํฆสฺส รตฺติฏฺฐานทิวาฏฺฐานมณฺฑปจงฺกมาทีนิ การยึสุ. อิติ โส วิหาโร มหา อโหสิ. ตํ สนฺธาย วุตฺตํ "คิญฺชกาวสเถ"ติ.