๘. มหาตณฺหาสงฺขยสุตฺตวณฺณนา

[๓๙๖] เอวมฺเม สุตนฺติ มหาตณฺหาสงฺขยสุตฺตํ. ตตฺถ ทิฏฺฐิคตนฺติ อลคทฺทูปมสุตฺเต ลทฺธิมตฺตํ ทิฏฺฐิคตนฺติ วุตฺตํ, อิธ สสฺสตทิฏฺฐิ. โส จ ภิกฺขุ พหุสฺสุโต, อยํ อปฺปสฺสุโต ชาตกภาณโก ภควนฺตํ ชาตกํ กเถตฺวา "อหํ ภิกฺขเว เตน สมเยน เวสฺสนฺตโร อโหสึ, ๓- มโหสโถ, วิธูรปณฺฑิโต, ๓- เสนกปณฺฑิโต, มหาชนโก ราชา อโหสินฺ"ติ สโมธาเนนฺตํ สุณาติ. อถสฺส เอตทโหสิ "อิเม รูปเวทนา สญฺญา สงฺขารา ตตฺถ ตตฺเถว นิรุชฺฌนฺติ, วิญฺญาณํ ปน อิธโลกโต

@๓-๓ ฉ.ม. มโหสโธ วิธุรปณฺฑิโต ปรโลกํ, ปรโลกโต อิมํ โลกํ สนฺธาวติ สํสรตี"ติ สสฺสตทสฺสนํ อุปฺปนฺนํ. เตนาห "ตเทวิทํ วิญฺญาณํ สนฺธาวติ สํสรติ อนญฺญนฺ"ติ.