๓. ธรรมทายาทสูตร
๓. ธมฺมทายาทสุตฺตวณฺณนา
[๒๙] เอวมฺเม สุตนฺติ ธมฺมทายาทสุตฺตํ. ยสฺมา ปนสฺส อตฺถุปฺปตฺติโต นิกฺเขโป, ตสฺมา ตํ ทสฺเสตฺวาวสฺส อนุปุพฺพปทวณฺณนํ กริสฺสามิ. ๑- กตราย ปน อิทํ อตฺถุปฺปตฺติยา นิกฺขิตฺตนฺติ. ลาภสกฺกาเรน. ภควโต กิร มหาลาภสกฺกาโร อุปฺปชฺชิ. ยถาตํ จตฺตาโร อสงฺเขยฺเย ปูริตทานปารมีสญฺจยสฺส สพฺพทิสาสุ หิ ๒- ยมกมหาเมโฆ วุฏฺฐหิตฺวา มโหฆํ วิย สพฺพปารมิโย เอกสฺมึ อตฺตภาเว วิปากํ ทสฺสามาติ สมฺปณฺฑิตา วิย ลาภสกฺการมโหฆํ นิพฺพตฺตยึสุ. ตโต ตโต อนฺนปานยานวตฺถมาลาคนฺธวิเลปนาทิหตฺถา ขตฺติยพฺราหฺมณาทโย อาคนฺตฺวา "กหํ พุทฺโธ กหํ ภควา กหํ เทวเทโว นราสโภ ปุริสสีโห"ติ ภควนฺตํ ปริเยสนฺติ. สกฏสเตหิปิ ปจฺจเย อาหริตฺวา โอกาสํ อลภมานา สมนฺตา คาวุตปฺปมาณมฺปิ สกฏธูเรน สกฏธูรํ อาหจฺจ ติฏฺฐนฺติ เจว อนุพนฺธนฺติ จ อนฺธกวินฺทพฺราหฺมณาทโย วิย. สพฺพํ ขนฺธเก เตสุ เตสุ สุตฺเตสุ จ อาคตนเยเนว เวทิตพฺพํ. ยถา จ ภควโต, เอวํ ภิกฺขุสํฆสฺสาติ. วุตฺตมฺปิ เจตํ:-
"เตน โข ปน สมเยน ภควา สกฺกโต โหติ ครุกโต มานิโต ปูชิโต อปจิโต ลาภี จีวรปิณฺฑปาตเสนาสนคิลานปจฺจยเภสชฺชปริกฺขารานํ, ภิกฺขุสํโฆปิ โข สกฺกโต โหติ ฯเปฯ ปริกฺขารานนฺ"ติ. ๓- ตถา
"ยาวตา โข จุนฺท เอตรหิ สํโฆ วา คโณ วา โลเก อุปฺปนฺโน, นาหํ จุนฺท อญฺญํ เอกสํฆมฺปิ สมนุปสฺสามิ, เอวํ ลาภคฺคยสคฺคปฺปตฺตํ, ยถริว จุนฺท ภิกฺขุสํโฆ"ติ. ๔- สฺวายํ ภควโต จ ภิกฺขุสงฺฆสฺส จ อุปฺปนฺโน ลาภสกฺกาโร เอกโต หุตฺวา ทฺวินฺนํ มหานทีนํ อุทกมิว อปฺปเมยฺโย อโหสิ. กเมน ภิกฺขู ปจฺจยครุกา ปจฺจยคิทฺธา ปจฺจยพาหุลฺลิกา อเหสุํ. ปจฺฉาภตฺตมฺปิ เตลมธุผาณิตาทีสุ อาหเตสุ คณฺฑึ ปหริตฺวา "อมฺหากํ อาจริยสฺส เทถ, อุปชฺฌายสฺส เทถา"ติ