@๓-๓ ฉ.ม. สมฺปยุตฺโต มิสฺสิโต อาลุฬิโต ๔ ฉ.ม. คมิสฺสสิ ตรุณํปิ มุตฺตํ ปูติมุตฺตเมว. นานาเภสชฺเชหีติ หริตกามลกาทีหิ นาโนสเธหิ. สุขี อสฺสาติ อโรโค สุวณฺณวณฺโณ สุขิโต ภเวยฺย.

[๔๘๕] ทธิ จ มธุ จาติ สุปริสุทฺธํ ทธิ จ สุมธุรํ จ มธุ. เอกชฺฌํ สํสฏฺฐนฺติ เอกโต กตฺวา มิสฺสิตํ อาลุฬิตํ. ตสฺส ตนฺติ ตสฺส ตํ จตุมธุรเภสชฺชํ ปิวโต รุจฺเจยฺย, อิทํ จ ยํ ภคนฺทรสํสฏฺฐํ โลหิตํ ปกฺขนฺทติ, น ตสฺส เภสชฺชํ, อาหารํ ถมฺเภตฺวา ๑- มคฺคํ วลญฺชนํ ๒- กโรติ. ยํ ปน ปิตฺตสํสฏฺฐํ โลหิตํ, ตสฺเสตํ เภสชฺชํ สีตลกิริยาย ปริยตฺตภูตํ.

[๔๘๖] วิทฺเธติ อุพฺพิทฺเธ, เมฆวิคเมน ทูรีภูเตติ อตฺโถ. วิคตวลาหเกติ อปคตเมเฆ, เทเวติ อากาเส. อากาสคตํ ตมคตนฺติ อากาสคตํ ตมํ. ปุถุสมณพฺราหฺมณปรปฺปวาเทติ ปุถุสมณพฺราหฺมณสงฺขาตานํ ปเรสํ วาเท. ๓- อภิวิหจฺจาติ อภิหนฺตฺวา. ภาสเต จ ตปเต จ วิโรจเต จาติ สรทกาเล มชฺฌนฺติกสมเย อาทิจฺโจว โอภาสํ มุญฺจติ ตปติ วิชฺโชตตีติ.

อิทํ ปน สุตฺตํ เทวตานํ อติวิย ปิยํ มนาปํ. ตตฺรีทํ วตฺถุ:- ทกฺขิณทิสายํ กิร หตฺถิโภคชนปเท มงฺกุรวิหาโร ๔- นาม อตฺถิ, ตสฺส โภชนสาลทฺวาเร มงฺกุรรุกฺเข อธิวตฺถา เทวตา รตฺติภาเค เอกสฺส ทหรสฺส สรภญฺญวเสน อิทํ สุตฺตํ โอสาเรนฺตสฺส สุตฺวา สาธุการํ อทาสิ. ทหโร โก เอโสติ อาห. อหํ ภนฺเต อิมสฺมึ รุกฺเข อธิวตฺถา เทวตาติ. เทวเต กิสฺมึ ปสนฺนาสิ, กึ สทฺเท, อุทาหุ สุตฺเตติ. สทฺโท นาม ภนฺเต ยสฺส กสฺสจิ โหติเยว, สุตฺเต ปสนฺนามฺหิ. สตฺถารา เชตวเน นิสีทิตฺวา กถิตทิวเส จ อชฺช จ เอกพฺยญฺชเนปิ นานํ นตฺถีติ. ๕- อสฺโสสิ ตฺวํ เทวเต สตฺถารา กถิตทิวเสติ. อาม ภนฺเตติ. กตฺถ ฐิตา อสฺโสสีติ. ภนฺเต เชตวนํ คตามฺหิ, มเหสกฺขาสุ ปน เทวตาสุ อาคจฺฉนฺตีสุ ตตฺถ โอกาสํ อลภิตฺวา อิเธว ฐตฺวา อสฺโสสินฺติ. เอตฺถ ฐิตาย สกฺกา สตฺถุ สทฺโท โสตุนฺติ. ตฺวํ ปน ภนฺเต มยฺหํ สทฺทํ สุณสีติ. อาม เทวเตติ. ทกฺขิณกณฺณปสฺเส นิสีทิตฺวา กถนกาโล วิย ภนฺเต โหตีติ. กึ ปน เทวเต

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๑,๐๐๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. มหาธรรมสมาทานสูตร”