@๒ ขุ. ชา. ๒๗/๑๐๔๙/๒๒๔ คนฺธารชาตก (สฺยา)

เอวญฺจ ปน วตฺวา เวเทหิสิ อชานิตฺวา มยา กตนฺติ คนฺธาริสึ ขมาเปสิ. เต อุโภปิ ตปํ จริตฺวา พฺรหฺมโลกํ อคมึสุ. เอวํ ตถาคตสฺส โพธิสตฺตกาเลปิ ทีฆรตฺตํ อาชีวฏฺฐมกสีลํ ปริสุทฺธํ อโหสิ.

ญตฺตชฺฌาปนฺโน อยมายสฺมา ภิกฺขุ ยสปตฺโตติ อยมายสฺมา อมฺหากํ สตฺถา ภิกฺขุ ญตฺตํ ปญฺญาตภาวํ ปากฏภาวํ อชฺฌาปนฺโน นุ โข, สยญฺจ ปริวารสมฺปตฺตึ ปตฺโต นุ โข โนติ. เตน จสฺส ปญฺญาตชฺฌาปนฺนภาเวน จ ยสนิสฺสิตภาเวน จ กึ เอกจฺเจ อาทีนวา สนฺทิสฺสนฺติ อุทาหุ โนติ เอวํ สมนฺเนสนฺตูติ ทสฺเสติ. น ตาว ภิกฺขเวติ ภิกฺขเว ยาว ภิกฺขุ น ราชราชมหามตฺตาทีสุ อภิญฺญาตภาวํ วา ปริวารสมฺปตฺตึ วา อาปนฺโน โหติ, ตาว เอกจฺเจ มานาติมานาทโย อาทีนวา น สํวิชฺชนฺติ อุปสนฺตูปสนฺโต วิย ๑- โสตาปนฺโน วิย สกทาคามี วิย จ วิหรติ, อริโย นุ โข ปุถุชฺชโน นุ โขติปิ ญาตุํ น สกฺกา โหติ.

ยโต จ โข ภิกฺขเวติ ยทา ปน อิเธกจฺโจ ภิกฺขุ ญาโต โหติ ปริวารสมฺปนฺโน วา, ตทา ติเณฺหน สิงฺเคน โคคณํ วิชฺฌนฺโต ทุฏฺฐโคโณ วิย มิคสงฺฆํ ๒- อภิมทฺทมาโน ทีปิ วิย จ อญฺเญ ภิกฺขู ตตฺถ ตตฺถ วิชฺฌนฺโต อคารโว อสภาควุตฺติ อคฺคปาเทน ภูมึ ผุสนฺโต วิย จรติ. เอกจฺโจ ปน กุลปุตฺโต ยถา ยถา ญาโต โหติ ยสสฺสี. ตถา ตถา ผลภารภริโต วิย สาลิ สุฏฺฐุตรํ โอนมติ, ราชราชมหามตฺตาทีสุ อุปสงฺกมนฺเตสุ อกิญฺจนภาวํ ปจฺจเวกฺขิตฺวา สมณสญฺญํ อุปฏฺฐเปตฺวา ฉินฺนวิสาณอุสโภ วิย จณฺฑาลทารโก วิย จ โสรโต นิวาโต นีจจิตฺโต หุตฺวา ภิกฺขุสํฆสฺส เจว สเทวกสฺส จ โลกสฺส หิตาย สุขาย ปฏิปชฺชิ, ๓- เอวรูปํ ปฏิปตฺตึ สนฺธาย "นาสฺส อิเธกจฺเจ อาทีนวา"ติ อาห.

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๑,๐๑๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. วีมังสกสูตร”