อถ นํ ภตฺตกิจฺจาวสาเน เถรา ปุจฺฉึสุ "กทาวุโส โลกุตฺตรธมฺมํ ปฏิวิชฺฌี"ติ. นตฺถิ เม ภนฺเต โลกุตฺตรธมฺโมติ. ฌานลาภีสิ อาวุโสติ. เอตํปิ เม ภนฺเต นตฺถีติ. นนุ อาวุโส ปาฏิหาริยนฺติ. สารณียธมฺโม เม ภนฺเต ปูริโต, ตสฺส

อยเมว ปน เถโร เจติยปพฺพเต คิริภณฺฑมหาปูชาย ทานฏฺฐานํ คนฺตฺวา "อิมสฺมึ ทาเน ๓- กึ วรภณฺฑนฺ"ติ ปุจฺฉติ. เทฺว สาฏกา ภนฺเตติ. เอเต มยฺหํ ปาปุณิสฺสนฺตีติ. ตํ สุตฺวา อมจฺโจ รญฺโญ อาโรเจสิ "เทว ๔- ทหโร เอวํ วทตี"ติ. "ทหรสฺเสวํ จิตฺตํ, มหาเถรานํ ปน สุขุมสาฏกา วฏฺฏนฺตี"ติ วตฺวา "มหาเถรานํ ทสฺสามี"ติ ฐเปสิ. ตสฺส ภิกฺขุสํเฆ ปฏิปาฏิยา ฐิเต เทนฺตสฺส มตฺถเก ฐปิตาปิ เทฺว ๕- สาฏกา หตฺถํ นาโรหนฺติ, อญฺเญว อาโรหนฺติ. ทหารสฺส ทานกาเล ปน หตฺถํ อารุฬฺหา. โส ตสฺส หตฺเถ ฐเปตฺวา อมจฺจสฺส มุขํ โอโลเกตฺวา ทหรํ นิสีทาเปตฺวา ทานํ ทตฺวา สํฆํ วิสฺสชฺเชตฺวา ทหรสฺส สนฺติเก นิสีทิตฺวา "กทา ภนฺเต อิมํ ธมฺมํ ปฏิวิชฺฌิตฺถา"ติ อาห. โส ปริยาเยนปิ อสนฺตํ อวทนฺโต "นตฺถิ มยฺหํ มหาราช โลกุตฺตรธมฺโม"ติ อาห. นนุ ภนฺเต ปุพฺเพว อวจุตฺถาติ. อาม มหาราช, สารณียธมฺมปูรโก อหํ, ตสฺส เม ธมฺมสฺส ปูริตกาลโต ปฏฺฐาย ภาชนียฏฺฐาเน ๖- อคฺคภณฺฑํ ปาปุณาตีติ. สาธุ สาธุ ภนฺเต, อนุจฺฉวิกมิทํ ตุมฺหากนฺติ วนฺทิตฺวา ๗- ปกฺกามิ. อิทํ ภาชนียฏฺฐาเน ๖- อคฺคภณฺฑํ ปาปุณาตีติ เอตฺถ วตฺถุ.

จณฺฑาลติสฺสภเย ๘- ปน ภาตรคามวาสิโน นาคตฺเถริยา อนาโรเจตฺวาว ปกฺกมึสุ. ๙- เถรี ปจฺจูสสมเย ๑๐- "อติวิย อปฺปนิคฺโฆโส คาโม, อุปธาเรถ ตาวา"ติ ทหรภิกฺขุนิโย อาห. ตา คนฺตฺวา สพฺเพสํ คตภาวํ ญตฺวา อาคมฺม เถริยา อาโรเจสุํ. สา สุตฺวา "มา ตุเมฺห เตสํ คตภาวํ จินฺตยิตฺถ, อตฺตโน อุทฺเทสปริปุจฺฉา โยนิโสมนสิกาเรสุเยว โยคํ กโรถา"ติ วตฺวา ภิกฺขาจารเวลาย ปารุปิตฺวา อตฺตทฺวาทสมา คามทฺวาเร นิโคฺรธรุกฺขมูเล อฏฺฐาสิ. รุกฺเข อธิวตฺถา

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๑,๐๓๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๘. โกสัมพิยสูตร”