พฺรหฺมปาริสชฺชํ อนฺวาวิสิตฺวาติ เอกสฺส พฺรหฺมปาริสชฺชสฺส สรีรํ ปวิสิตฺวา. มหาพฺรหฺมานํ ปน พฺรหฺมปุโรหิเต ๓- วา อนฺวาวิสิตุํ น สกฺโกติ. เมตมาสโทติ มา เอตํ อปสาทยิตฺถ. อภิภูติ อภิภวิตฺวา ฐิโต เชฏฺฐโก. อนภิภูโตติ อญฺเญหิ อนภิภูโต. อญฺญทตฺถูติ เอกํสวจเน นิปาโต. ทสฺสนวเสน ทโส, สพฺพํ ปสฺสตีติ ทีเปติ. วสวตฺตีติ สพฺพํ ชนํ วเส วตฺเตติ. อิสฺสโรติ โลเก อิสฺสโร. กตฺตา นิมฺมาตาติ โลกสฺส กตฺตา จ นิมฺมาตา จ. ปฐวีหิมวนฺตสิเนรุจกฺก- วาฬมหาสมุทฺทจนฺทิมสุริยา จ อิมินา นิมฺมิตาติ ทีเปติ.

เสฏฺโฐ สชฺชิตาติ อยํ โลกสฺส อุตฺตโม จ สชฺชิตา จ "ตฺวํ ขตฺติโย นาม โหหิ, ตฺวํ พฺราหฺมโณ นาม, เวสฺโส นาม, สุทฺโท นาม, คหฏฺโฐ นาม, ปพฺพชิโต นาม, อนฺตมโส โอฏฺโฐ โหหิ, โคโณ โหหี"ติ เอวํ สตฺตานํ สชฺชิตา ๔- อยนฺติ ทสฺเสติ. วสี ปิตา ภูตภพฺยานนฺติ อยํ จิณฺณวสิตฺตา ๕- วสี, อยํ ปิตา ภูตานญฺจ ภพฺยานญฺจาติ วทติ. ตตฺถ อณฺฑชชลาพุชา สตฺตา อนฺโตอณฺฑโกเส เจว อนฺโตวตฺถิมฺหิ จ ภพฺยา นาม, พหิ นิกฺขนฺตกาลโต ปฏฺฐาย ภูตา. สํเสทชา ปฐมจิตฺตกฺขเณ ภพฺยา, ทุติยโต ปฏฺฐาย ภูตา. โอปปาติกา ปฐมอิริยาปเถ ภพฺยา, ทุติยโต ปฏฺฐาย ภูตาติ เวทิตพฺพา. เต สพฺเพปิ เอตสฺส ปุตฺตาติ สญฺญาย "ปิตา ภูตภพฺยานนฺติ อาห.

@๔ ฉ.ม. วิสเชตา ๕ ฉ.ม. จิณฺณวสิตาย

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๑,๐๔๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. พรหมนิมันตนิกสูตร”