ปิปาสิเต ฆมฺมนิ สมฺปเรเต

ตนฺเต ปุราณํ วตสีลวตฺตํ ๑-

สุตฺตปฺปพุทฺโธว อนุสฺสรามี"ติ ๒- อิมํ คาถมาห.

อปรสฺมึ สมเย ตาปโส คงฺคาตีเร ปณฺณสาลํ มาเปตฺวา อารญฺญกคามํ อุปนิสฺสาย วสติ. เตน จ สมเยน โจรา ตํ คามํ ปหริตฺวา หตฺถสารํ คเหตฺวา คาวิโย จ กรมเร จ คเหตฺวา คจฺฉนฺติ. คาโวปิ สุนขาปิ มนุสฺสาปิ มหาวิรวํ วิรวนฺติ. ตาปโส ตํ สทฺทํ สุตฺวา "กึ นุ โข เอตนฺ"ติ อาวชฺเชนฺโต "มนุสฺสานํ ภยํ อุปฺปนฺนนฺ"ติ ญตฺวา "มยิ ปสฺสนฺเต อิเม สตฺตา มา นสฺสนฺตู"ติ อภิญฺญาปาทกชฺฌานํ สมาปชฺชิตฺวา วุฏฺฐาย อภิญฺญาจิตฺเตน โจรานํ ปฏิปเถ จตุรงฺคินิเสนํ มาเปสิ กมฺมสชฺชํ อาคจฺฉนฺตึ, โจรา ทิสฺวา ๓- "ราชา"ติ เต มญฺญมานา ๓- วิโลปํ ฉฑฺเฑตฺวา ปกฺกมึสุ. ตาปโส "ยํ ยสฺส สนฺตกํ, ตํ ตสฺเสว โหตู"ติ อธิฏฺฐาสิ, ตํ ตเถว อโหสิ. มหาชโน โสตฺถิภาวํ ปาปุณิ. สตฺถา อิทํปิ ตสฺส ปุพฺพกมฺมํ ทสฺเสนฺโต:-

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๑,๐๔๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. พรหมนิมันตนิกสูตร”