๑๐. มารตชฺชนียสุตฺตวณฺณนา

[๕๐๖] เอวมฺเม สุตนฺติ มารตชฺชนียสุตฺตํ. ตตฺถ โกฏฺฐมนุปวิฏฺโฐติ กุจฺฉึ ปวิสิตฺวา อนฺตานํ อนฺโต อนุปวิฏฺโฐ, ปกฺกาสยฏฺฐาเน นิสินฺโน. ครุคโร วิยาติ ๑- ครุกครุโก วิย ถทฺโธ ปาสาณปุญฺชสทิโส. มาสาจิตํ มญฺเญติ มาสภตฺตํ ภุตฺตสฺส กุจฺฉิ วิย มาสปูริตปสิพฺพโก วิย ตินฺตมาโส วิย จาติ อตฺโถ. วิหารํ ปวิสิตฺวาติ สเจ อาหารโทเสน เอส ครุภาโว, อชฺโฌกาเส ๒- จงฺกมิตุํ น สปฺปายนฺติ จงฺกมา โอโรหิตฺวา ปณฺณสาลํ ปวิสิตฺวา ปกติปญฺญตฺเต อาสเน นิสีทิ. ปจฺจตฺตํ โยนิโส มนสากาสีติ "กินฺนุ โข เอตนฺ"ติ อาวชฺชมาโน อตฺตโนเยว อุปาเยน มนสิ อกาสิ. สเจ ปน เถโร อตฺตโน สีลํ อาวชฺเชตฺวา "ยํ หิยฺโย วา ปเร วา ปรสุเว วา ปริภุตฺตํ อปกฺกมตฺถิ, ๓- อญฺโญ วา โกจิ วิสภาคโทโส, สพฺพํ ชีรตุ, ผาสุกํ โหตู"ติ หตฺเถน กุจฺฉึ ปรามสิสฺส, มาโร ปาปิมา วิลียิตฺวา อคมิสฺส. เถโร ปน ตถา อกตฺวา โยนิโส มนสากาสิ, มา ตถา คตํ วิเหเสสีติ ยถา หิ ปุตฺเตสุ วิเหสิเตสุ มาตาปิตโร วิเหสิตาว โหนฺติ, สทฺธิวิหาริกอนฺเตวาสิเกสุ วิเหสิเตสุ อาจริยุปชฺฌายา วิเหสิตาว, ชนปเท วิเหสิเต ราชา วิเหสิโตว โหติ, เอวํ ตถาคตสาวเก วิเหสิเต ตถาคโต วิเหสิโตว โหติ. เตนาห "มา ตถาคตํ วิเหเสสี"ติ.

ปจฺจคฺคเฬ อฏฺฐาสีติ ปฏิอคฺคเฬว อฏฺฐาสิ. อคฺคฬํ วุจฺจติ กวาฏํ, มุเข ๔- อุคฺคนฺตฺวา ปณฺณสาลโต นิกฺขมิตฺวา พหิ ปณฺณสาลาย กวาฏํ นิสฺสาย อฏฺฐาสีติ อตฺโถ.

[๕๐๗] ภูตปุพฺพาหํ ปาปิมาติ กสฺมา อิมํ เทสนํ อารภิ? เถโร กิร จินฺเตสิ "อากาสฏฺฐกเทวตานํ ตาว มนุสฺสคนฺโธ โยชนสเต ฐิตานํ อาพาธํ กโรติ. วุตฺตเญฺหตํ `โยชนสตํ โข ราชญฺญ มนุสฺสคนฺโธ เทเว อุพฺพาธตี'ติ. ๕-