[๕๐๙] อนฺวาวิฏฺฐาติ อาวฏฺฏิตา. ผริตฺวา วิหรึสูติ น เกวลํ ผริตฺวา วิหรึสุ. กกุสนฺธสฺส ปน ภควโต โอวาเท ฐตฺวา อิเม จตฺตาโร พฺรหฺมวิหาเร นิพฺพตฺติตฺวา ฌานปทฏฺฐานํ วิปสฺสนํ วฑฺเฒตฺวา อรหตฺเต ปติฏฺฐหึสุ.

[๕๑๐] อาคตึ วา คตึ วาติ ปฏิสนฺธิวเสน อาคมนฏฺฐานํ วา, จุติวเสน คมนฏฺฐานํ วา น ชานามิ. สิยา จิตฺตสฺส อญฺญถตฺตนฺติ โสมนสฺสวเสน อญฺญถตฺตํ ภเวยฺย. สคฺคํ โลกํ อุปปชฺชนฺตีติ อิธาปิ ปุริมนเยเนวตฺโถ เวทิตพฺโพ. ยถา หิ ปุพฺเพ วิปฺปฏิสารกรํ อารมฺมณํ ทสฺเสติ, เอวมิธาปิ ปสาทกรํ. โส กิร ตทา มนุสฺสานํ ทสฺสนฏฺฐาเน ภิกฺขู อากาเส คจฺฉนฺเต วิย อากาเส ฐิเต วิย ปลฺลงฺเกน นิสินฺเน วิย อากาเส สูจิกมฺมํ กโรนฺเต วิย อากาเส โปตฺถกํ วาเจนฺเต วิย อากาเส จีวรํ ปสาเรตฺวา กายํ อุตุํ คณฺหาเปนฺเต วิย วุฑฺฒปพฺพชิเต ๑- อากาเสน จรนฺเต วิย ตรุณสามเณเร อากาเส ฐตฺวา ปุปฺผานิ โอจินนฺเต วิย กตฺวา ทสฺเสสิ. มนุสฺสา อรญฺญคตาปิ วนคตาปิ วิหารคตาปิ ปพฺพชิตานํ ตํ ปฏิปตฺตึ ทิสฺวา อาคนฺตฺวา อญฺเญสํ กเถนฺติ "ภิกฺขูสุ อนฺตมโส สามเณราปิ เอวํมหิทฺธิกา มหานุภาวา, เอเตสํ ทินฺนํ มหปฺผลํ นาม โหติ, เอเตสํ เทถ สกฺกโรถา"ติ. ตโต มนุสฺสา ภิกฺขุสํฆํ จตูหิ ปจฺจเยหิ สกฺกโรนฺตา พหุํ ปุญฺญํ กตฺวา สคฺคปถปูรกา อเหสุํ. เตน วุตฺตํ "สคฺคํ โลกํ อุปปชฺชนฺตี"ติ.

[๕๑๑] เอถ ตุเมฺห ภิกฺขเว อสุภานุปสฺสิโน กาเย วิหรถาติ ภควา สกลชมฺพูทีปํ อาหิณฺฑนฺโต อนฺตมโส ทฺวินฺนํปิ ติณฺณํปิ ภิกฺขูนํ วสนฏฺฐานํ คนฺตฺวา:-

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๑,๐๖๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. มารตัชชนียสูตร”