เต จินฺเตตฺวา ๒- อชานมานา ตุณฺหี อเหสุํ. อาจริโย อาห "อลํ ตาตา คจฺฉถชฺช, เสฺว กเถยฺยาถา"ติ อุยฺโยเชสิ. เต ทสปิ วีสติปิ สมฺปิณฺฑิตา หุตฺวา น ตสฺส ปญฺหสฺส อาทึ น อนฺตมทฺทสํสุ. อาคนฺตฺวา จ อาจริยสฺส อาโรเจสุํ "นยิมสฺส ปญฺหสฺส อตฺถมาชานามา"ติ. อาจริโย เตสํ นิคฺคหตฺถาย อิมํ คาถมาภาสิ:-

"พหูนิ นรสีสานิ โลมสานิ พฺรหานิ จ

คีวาสุ ปฏิมุกฺกานิ โกจิเทเวตฺถ กณฺณวา"ติ. ๓-

คาถายตฺโถ พหูนิ นรานํ สีสานิ ทิสฺสนฺติ สพฺพานิ จ ตานิ โลมสานิ สพฺพานิ มหนฺตานิ คีวายเมว ฐปิตานิ, น ตาลผลํ วิย หตฺเถน คหิตานิ นตฺถิ เตสํ อิเมหิ นานากรณํ. เอตฺถ ปน โกจิเทว กณฺณวาติ อตฺตานํ สนฺธายาห.

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๑๑๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. มูลปริยายสูตร”