สํวราปหาตพฺพอาสววณฺณนา

[๒๒] เอวํ ทสฺสเนน ปหาตพฺเพ อาสเว ทสฺเสตฺวา อิทานิ ตทนนฺตรํ นิทฺทิฏฺเฐ สํวรา ปหาตพฺเพ ทสฺเสตุํ กตเม จ ภิกฺขเว อาสวา สํวรา ปหาตพฺพาติ อาห. เอวํ สพฺพตฺถ สมฺพนฺโธ เวทิตพฺโพ. อิโต ปรญฺหิ อตฺถมตฺตเมว วณฺณยิสฺสาม.

นนุ จ ทสฺสเนน ภาวนายาติ อิเมหิ ทฺวีหิ อปหาตพฺโพ อาสโว นาม นตฺถิ, อถ กสฺมา วิสุํ สํวราทีหิ ปหาตพฺเพ ทสฺเสตีติ. สํวราทีหิ ปุพฺพภาเค วิกฺขมฺภิตา อาสวา จตูหิ มคฺเคหิ สมุคฺฆาตํ คจฺฉนฺติ, ตสฺมา เตสํ มคฺคานํ ปฺพฺพภาเค อิเม ปญฺจหากาเรหิ วิกฺขมฺภนปฺปหานํ ทสฺเสนฺโต เอวมาห. ตสฺมา โย จายํ วุตฺโต ปฐโม ทสฺสนมคฺโคเยว, อิทานิ ภาวนานาเมน วุจฺจิสฺสนฺติ ๑- ตโย มคฺคา, เตสํ สพฺเพสมฺปิ อยํ ปุพฺพภาคปฏิปทาติ เวทิตพฺพา.

ตตฺเถ อิธาติ อิมสฺมึ สาสเน. ปฏิสงฺขาติ ปฏิสงฺขาย. ตตฺรายํ สงฺขาสทฺโท ญาณโกฏฺฐาสปญฺญตฺติคณนาสุ ทิสฺสติ. "สงฺขาเยกํ ปฏิเสวตี"ติ ๒- อาทีสุ หิ ญาเณ ทิสฺสติ. "ปปญฺจสญฺญาสงฺขา สมุทาจรนฺตี"ติ ๓- อาทีสุ โกฏฺฐาเส. "เตสํ เตสํ ธมฺมานํ สงฺขา สมญฺญา"ติ ๔- อาทีสุ ปญฺญตฺติยํ. "น *- สุกรํ สงฺขาตุนฺ"ติ ๕- อาทีสุ คณนายํ. อิธ ปน ญาเณ ทฏฺฐพฺโพ.

เล่มที่ ๑๒ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์๑๔๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. สัพพาสวสังวรสูตร”